logo-samandehi

تازه ترین مطالب

پربیننده ترین مطالب

تاریخ انتشار : 19 ارديبهشت, 1396 - 11:26
کد مطلب: 10893
انتقاد یک فرهنګی بازنشسته از آموزش وپرورش دره شهر:
بی اعتنایی به بازنشستگان عملی ناصواب است
مرام معلمی یعنی همان آگاهی و روشنایی بخشی به جامعه و سوختن و ساختن ،معلمین هیچ توقع بی جایی از هیچکس حتی از مدیران مافوق خویش ندارند الا عزت خواهی و تکریم .

به گزارش سیمره خبر،صادق دیرکوند:: بنیاد هرجامعه ای برپایه های آموزش و پرورش بنا گردیده است و همه افراد یک کشور در هر جایگاهی که باشند دست پروردگان معلمانند بنابرین تک تک مردم به نوعی مدیون این قشر فرهیخته بوده و مدیران این دستگاه در سطوح مختلف موظف به تکریم این قشر زحمتکش میباشند،  زیرا به عبارتی معلم یعنی همان شخصیت بی ریا ، ساده زیست و مهربان که بهترین سالهای عمر و زندگی و جوانی اش را بر سر مرامش گذاشته است.

مرام معلمی یعنی همان آگاهی و روشنایی بخشی به جامعه و سوختن و ساختن ،معلمین هیچ توقع بی جایی از هیچکس حتی از مدیران مافوق خویش ندارند الا عزت خواهی و تکریم .

بنده و خیلی از همکارانم به عنوان معلمین بازنشسته ، دوستانه از مجموعه مدیریتی آموزش و پرورش شهرستان دره شهر گِله مندیم زیرا ظرف چند سال گذشته اکثر کسانی که در این حوزه بازنشست شده اند حتی یک تشکر کتبی ، شفاهی و یا تکریم فردی و گروهی خشک و خالی از مدیران خویش ندیده اند.

 

این رویه باعث شده معلمی که بازنشسته میشود با دلی شکسته و مغموم، مستقیم  از مدرسه  راهی خانه شده که این بی اعتنایی عملی بسیار ناصواب است.

یادمان باشد مدیریت در حوزه فرهنگ فقط پشت میز نشستن و بخشنامه پاراف کردن نیست بلکه کسانی که این مسولیت خطیر را می پذیرند باید به همه وظایف خویش آگاه باشند و ازجمله  جایگاه و شان معلمین را در تمام ادوار حفظ فرمایند.

شنیده اید که از قدیم گفته اند حرمت و کرامت امامزاده بستگی به متولی اش دارد.

به هرحال مجموعه مدیریتی آموزش و پرورش نباید تصور کنند فرهنگیانی که بازنشسته میشوند انسانهای غیرضرور،  بی مصرف و به دردنخوری هستند که بعد از ۳۰ سال وقتی از چرخه خدمت خارج شدند دیگر حتی مستحق یک تقدیر نامه نیستند .

 

این رویه برای جامعه معلمین قابل پذیرش نیست و مدیران امروزی باید بدانند که خود نیز روزی به خیل عظیم همکاران بازنشسته خود خواهند پیوست و آنگاه متوجه میشوند عملکردشان زیبنده این جایگاه نبوده و شرمنده گذشته خویش میشوند.

بنابرین به نمایندگی از طرف فرهنگیان بازنشسته و همچنین از طرف  انجمن اسلامی معلمان ایران (شاخه دره شهر ) از *همفکران* خودم که در حال حاضر سکان تعلیم و تربیت را بر عهده دارند انتظار دارم  حرمت و زحمات ۳۰ ساله همکاران بازنشسته خویش را فارغ از خط و مشی فکری اعم از اصلاح طلب و اصولگرا  با یک همایش و یا تقدیرنامه ای در یک برگ A4 و یا دست کم با تشکر شفاهی حداقل هر سال یکبار  پاس بدارند تا آیندگان هم از ما مشق قدرشناسی بیاموزند.

 

صادق دیرکوند
معلم بازنشسته

دیدگاه‌ها

متاسفانه همفکران من وشما اعتقادی به ما که چندقدم دور تراز خودش هستیم نداردبلکه فقط تا فاصلیه یک وجب بعداز دماغ خود را می بیندوبس

سلام آقای دریکوند/خیال نکن همه مثل خودت خوشروو در همه حال خندانند کسانی که احوال پرسی عادی هم بلد نیستند چه رسد به تقدیر از همکار بازنشسته/در ضمن فکر نکنم اینها اصلا بازنشستگی داشته باشند.

صادق جان ناراحت نباش شغل انبیا را انتخاب کردیم که خسره دنیا والاخره نباشیم چون با دست خالی امدیم و با دست خالی رفتیم و اخرش هم با جیب خالی شرمنده زن و بچه و نوه و نبیره سدیم و بقول اقیان بالا نشین ما تولید کننده نبودیم بلکه مصرف کننده بودیم خدا عاقبت بخیرمون کنه سیاست ایران در عین حال بی اعتنایی به بازنشستگان فرهنگی است
نظر شما

دیدگاه‌ها

متاسفانه همفکران من وشما اعتقادی به ما که چندقدم دور تراز خودش هستیم نداردبلکه فقط تا فاصلیه یک وجب بعداز دماغ خود را می بیندوبس

سلام آقای دریکوند/خیال نکن همه مثل خودت خوشروو در همه حال خندانند کسانی که احوال پرسی عادی هم بلد نیستند چه رسد به تقدیر از همکار بازنشسته/در ضمن فکر نکنم اینها اصلا بازنشستگی داشته باشند.

صادق جان ناراحت نباش شغل انبیا را انتخاب کردیم که خسره دنیا والاخره نباشیم چون با دست خالی امدیم و با دست خالی رفتیم و اخرش هم با جیب خالی شرمنده زن و بچه و نوه و نبیره سدیم و بقول اقیان بالا نشین ما تولید کننده نبودیم بلکه مصرف کننده بودیم خدا عاقبت بخیرمون کنه سیاست ایران در عین حال بی اعتنایی به بازنشستگان فرهنگی است